Anderen
over Gubbels
‘Dat gemierenneuk van Klaas, dat vind ik zo prachtig’
(Teun van Zanten, geciteerd in Volkskrant Magazine 21 oktober 2000)
‘Zijn
thema tafels is een beperking die hij zichzelf oplegt. De ene
keer de tafel als object zonder meer, de andere keer als
abstractie van zijn gedachten en dan weer met andere dingen
erop.’
(Kho Liang
Ie, in: catalogus Galerie Espace, 1972)
‘Klaas
tafelt zoals hij gemutst is’
(R.W.D.
Oxenaar, in: catalogus Begegnungen / Ontmoetingen, 1985)
Een zeer klein tafeltje, 1971,
mini-etsje, ca. 15 x 11 cm. Elke catalogus Merkwaardig veel tafels
(Gemeentemuseum, Arnhem 1971) bevatte een dergelijk mini-etsje.
‘Geen
enkel schilderij van Gubbels maakt de indruk af te zijn. Toch
kan er aan de meeste niets worden toegevoegd. Het zou het
beeld dat Gubbels in uiterste concentratie tot stand brengt,
zichtbaar verstoren.’
(Ed
Wingen, in: De Telegraaf 29 mei 1981)
‘Als
Klaas Gubbels schildert, is het als het ware dat hij
datgene wat hij ziet, op zijn doek noteert en het gauw
weer wegveegt en dan zelf verbaasd staat te kijken. Of
twijfelt, of hij er wel goed aan doet om het zo te
doen.’
(Kho
Liang Ie, in: catalogus Galerie Espace 1972)
Een zeer klein tafeltje, 1971, mini-etsje, ca. 15 x 11 cm
‘Klaas
Gubbels werkt niet vanuit een concept. Naar zijn zeggen
wordt hij sterk bepaald door zijn stemming. Hij is erg
gevoelig voor zijn omgeving en sfeer van buiten af.
Tijdens het maken van een schilderij laat hij zich
leiden door de spanning die er bij hem ontstaat door de
eerste willekeurige lijn die hij op het doek zet. (...)
Hij kijkt. Wat hij op dat moment waarneemt, is bepalend
voor het zetten van zijn volgende stap.’
(Marianne Gerritsen, in: catalogus
Internationaal Cultureel Centrum, Antwerpen, 1984)
Klaas aan het werk t.g.v. de manifestatie Kunst op
Kamers presenteert Privédomein, De Rijp 2001 (still uit cd-rom bij begeleidende
uitgave).
‘Door
zijn aanpak verandert Gubbels het voorwerp, maakt het los uit
zijn omgeving en maakt het daarmee ook los van het
oorspronkelijk doel waarvoor het ontworpen was.’
(Doris
Weiler, in: catalogus Begegnungen / Ontmoetingen, 1985)
‘Een half
uitgeveegde potloodlijn, een gedeeltelijk overgeschilderde contour, of
een vroegere, maar verworpen vorm die door de verflaag heenschemert
kunnen in deze werkwijze nét de beslissende factoren zijn die een doek
compleet maken.’
(Kees Broos, in: catalogus
Galerie Espace, Amsterdam 1988)
‘Klaas Gubbels
bewijst hoeveel je met een klein onderwerp kunt doen. Wat is nou een
stoel? Gubbels kan een vrouwelijke stoel maken, of een erotische stoel,
of een stoel met humor, of een strenge stoel, een kwaaie of een
lichtzinnige’
Leen van Weelden, in: Het is gezien, een keuze van Leen van Weelden.
Museum voor Moderne Kunst Arnhem 2001.
