Klaas Gubbels
Geitje uit Brummen, 1994, aquarel, 26,6 x 24,7 cm
 

Geitje van Gubbels, potlood op papier

We waren een kleine jongen en een klein dier
maar we konden elkaar voelen, ruiken, horen
en zien, we wisten precies wie wij waren

we leefden in een zonlichte tuin onder een boom
we leefden altijd, aan niets kwam een einde

maar je bent er niet meer en ik ben ver van daar,
van toen, niemand herinnert zich mij, ook ik niet

je zou je kop in mijn kruis moeten duwen,
op mijn vingers bijten, appels en gras ademen
in mijn gezicht, dun mekkeren in mijn nek
en met je dwarse ogen door mij heen kijken

maar je bent er niet meer en ik, ik ben nu
hier, alleen met dit papier, deze witte
droom waarin je werd getekend en ontglipt.

Rutger Kopland, uit: Tot het ons loslaat. Van Oorschot, Amsterdam 1997